ՉԵՄ ՓՈՇՄԱՆԵԼ, ՈՐՈՎՀԵՏԵՎ ՍԻՐՈՒՄ ԵՄ ԱՅՍ ՈԼՈՐՏԸ, ՇԱՏ ՍՈՎՈՐԵԼՈՒ ԲԱՆ ՈՒՆԵՄ. ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ...

ՉԵՄ ՓՈՇՄԱՆԵԼ, ՈՐՈՎՀԵՏԵՎ ՍԻՐՈՒՄ ԵՄ ԱՅՍ ՈԼՈՐՏԸ, ՇԱՏ ՍՈՎՈՐԵԼՈՒ ԲԱՆ ՈՒՆԵՄ. ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ ՄԵՐԻ ՆԵՐՍԻՍՅԱՆԻ ՀԵՏ

322

Երիտասարդական պատկերացումների, իրականության, ընտանիքի ու կարիերայի մասին ենք զրուցել լրագրող, լուրերի մեկնաբան Մերի Ներսիսյանի հետ: Մերին իր կարիերան սկսել է «Շողակաթ» հեռուստաընկերությունից, այնուհետև վարել է «Երկիր Մեդիա» հեռուստաընկերությամբ հեռարձակվող «Բարև, երկիր» առավոտյան ծրագիրը, «Փնտրեք կնոջը» հաղորդաշարը, «Թիրախ» թոքշոուն, «Հայ մայրիկ» հաղորդաշարը: 2013թից աշխատում է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունում, որտեղ վարել է «Մայրիկների ակումբը», «Առավոտ Լուսո» հաղորդումը, «Լուրեր» լրատվական ծրագիրը:

-Իրականությունը համապատասխանո՞ւմ է Ձեր երիտասարդական պատկերացումներին՝ ընտանիքի, կարիերայի վերաբերյալ:

-Պատանեկությունից սկսած այդ պատկերացումները ձևավորվել են իմ մեջ, վերածվել են նպատակի, հետո ես կյանքիս ընթացքում իրականացրել եմ այդ նպատակը` ամուր, առողջ լավ ընտանիք, սիրած մասնագիտություն, աշխատանք ունենալ:

-Աղջիկերից շատերը երևակայում են առաջին սիրո, առաջին համբույրի մասին, ինչպիսի՞ն են եղել ձեր պատկերացումներն ու իրականությունը:

-Պատանեկության տարիներին որոշակի էսքիզ ունեի գծած նաև այս աշխարհի հետ կապված: Ես հստակ պատկերացում ունեի սիրո մասին, ինչպիսի տղամարդ իմ կողքը պիտի լինի: Եվ իմ պատկերացումներին համապատասխան ամեն ինչ սիրուն ստացվեց:

-Ինչ կասե՞ք այն ծնողներին, ովքեր չեն ցանկանում երեխաներ ունենալ:

-Կան մարդիկ, ում համար երջանկությունը միայն երեխայից կախված չէ, ես ընդունում եմ նաև այս տեսակը, հարգում եմ այդ որոշումը: Եթե ունենայի նման ծանոթ, միանշանակ կասեի, որ անկախ ամեն ինչից, ինչ հաջողությունների էլ հասնես կյանքում, կարևոր արժեքներ ունենաս, կյանքը մի տեսակ անիմաստ է առանց նրանց. երեխան միակ բացառիկ արժեքն է, որով արդարացնում եմ իմ գոյությունը:

-Ո՞վ է զբաղվում երեխաների դաստիարակությամբ, կա՞ն դաստիարակման հատուկ մեթոդներ:

-Երեխան պիտի ունենա երկու կարևոր հեղինակություն` մաման և պապան: Կողքից տատիկների և պապիկների դերը անչափ ենք կարևորում, բայց պիտի լինի մի կարծիք, և բոլորը այդ կարծիքով դաստիարակեն երեխային: Կարևոր սկզբունքն այն է, որ երեխան դառնում է այն, ինչ տեսնում է,  երեխան մեծանում է՝ կրկնօրինակելով ծնողի վարքը: Եթե մենք ուզում ենք ինչ-որ բան սովորեցնել, մեր վարքում ենք փոխում: Երեխային հաճախ չենք ասում «չի կարելի»:

-Երբևէ ծեծե՞լ եք երեխաներին:

-Մենք ծայրահեղ ենք վերաբերվում բռնությանը: Բռնություն ասելով չենք հասկանում ծեծ ու ջարդը, բռնություն է նաև մեկ ապտակը, վիրավորանքը, կոպիտ խոսելը: Դրան ծայրահեղ դեմ ենք, և մեր երեխաները ծեծ կերած չկան:

-Մի անգամ Ձեր ամուսինը ֆեյսբուքյան գրառում էր արել այն մասին, թե ինչու է մի անգամ ապտակել Ձեր ավագ աղջկան: Պատմեք այդ դեպքը: Դուք ի՞նչ կանեիք նրա փոխարեն:

-Էվան պատուհանից կախվել էր: Այդ պարագայում դա մարդու աֆֆեկտիվ վերաբերմունքն է լինում՝ առանց մտածված, չկշռադատված, պահի ազդեցության տակ: Դա չեմ համարում ապտակ կամ բռնություն:

-Դուք ունեք երկու աղջիկ, մեկ տղա. ի՞նչ խորհուրդ կտաք տղա երեխա ունենալ ցանկացողներին, ո՞րն է տղա ունենալու գաղտնիքը, եթե այդպիսին կա:

-Խրատ տալով բան չես փոխի, մարդ ինքը պիտի գա սրան: Ուղղակի մարդ պիտի շնորհակալ լինի Աստծուն, որ ունի երեխա: Մենք երրորդ անգամ էլ երազում էինք աղջիկ ունենալու մասին: Շատերն ասում են` երրորդն ունեցաք, որ տղա լինի, բայց մեզ համար սեռը բացարձակ նշանակություն չի ունեցել: Մեզ համար կարևորն առողջ երեխա ունենալն էր:

-Պատրաստվո՞ւմ եք էլի երեխաներ ունենալ: 

-Դեռ պլաններում չկան: Երրորդ բալիկս քիչ ընդմիջումով ծնվեց, և հիմա մենք դեռ զբաղվում ենք նրան մեծացնելով, խնամելով: Դեռ այդ մասին չենք խոսում:

-Աշխատանքային նոր գրաֆիկն ու երեխաների խնամքը դժվարությամբ եք համատեղել: Դայակի օգնությանը դիմելու մասին չե՞ք մտածել:

-Գրաֆիկս թույլ է տալիս առավոտից գիշեր չբացակայել: Ես հիմա օրը մեջ եմ աշխատում՝ շաբաթվա ընթացքում 3 անգամ, մնացած օրերը՝ ոչ ամբողջ օրը: Երևի Աստված, իմանալով իմ տեսակը, ինձ այսպիսի աշխատանք է տվել, որովհետև ես չէի կարող նրանց կյանքից երկար բացակայել, պետք է նրանց ամեն ինչը վայելեմ: Մենք տանը ունենք տատիկ, ով օգնում է մեզ, ունենք նաև դայակ, ով Էվային խմբակների է տանում-բերում, լինում է փոքրիկների հետ իմ բացակայության ժամանակ, իսկ երբ ես տանն եմ, նրանք իմն են:

-Մերի Ներսիսյանին կարո՞ղ ենք տեսնել ճաշ պատրաստելիս, մթերային խանութում գնումներ անելիս, բուրդ չփխելիս կամ աղբ թափելիս:

-Կեսում կարող եք տեսնել, կեսում՝ ոչ (ծիծաղում է)։ Սիրում եմ կենցաղը, խոհանոցը, սիրում եմ համեղ ուտել: Ամեն շաբաթ մեր տանը պիտի լինի մի հետաքրքիր թխվածք՝ իմ ձեռքով պատրաստված, ճաշեր, աղցաններ, որովհետև ես հաճույք եմ ստանում դրանից. անում ես սիրածդ մարդկանց համար, ովքեր գնահատում են: Առևտուր անել էլ շատ եմ սիրում՝ բանջարեղեն, մրգեր: Բուրդ, մուրաբա…դրանք իմը չեն, որովհետև չեմ սիրում պահածոյացված մթերք, բուրդ էլ չկա մեր տանը:

-Դուք սկեսուրի հետ եք ապրում, հետաքրքիր է՝ ինչպե՞ս եք դիմում նրան, «մամա» ասո՞ւմ եք:

-Այո, ասում եմ:

Ձեր ընտանեկան վեճերն ինչի՞ պատճառով են լինում, վերջին անգամ ե՞րբ եք վիճել:

-Մեր ընտանիքը 10 տարեկան է արդեն, իսկ վեճ ասվածը թեթև նեղանալն է: Եթե անգամ լինում է, իմ ու Գոռի ականջից այն կողմ չի տարածվում: Մենք ուղղակի հասկանում ենք իրար, զիջում ենք:

Ինչի՞ց կարող է դժգոհ լինել Ձեր ամուսինը:

-Եթե հանկարծ ես ձայնս բարձրացնեմ մեծ աղջկաս հետ խոսելու ընթացքում: Դասերի ընթացքում երբեմն ստացվում է՝ մենք վիճում ենք ինչ-որ բանի շուրջ: Սա չի հանդուրժում:

Ես երբեք փշերի վրա չեմ ապրում, որ եթե սա վատ արդուկեմ, ամուսինս կխոսի վրաս:

Կցանկանայի՞ք առանց երեխաների, առանց համացանցի մեկ օր անցկացնել աշխարհից կտրված, օրինակ՝ անտառի մեջտեղում կառուցված տանը:

-Առանց համացանցի մեկ տարի էլ կանցկացնեմ. ինձ համար համացանցը աշխատանքային գործիք է: Առանց երեխաներիս, բայց ամուսնուս հետ մի շաբաթ կանցկացնեի… Չէ, սուտ եմ ասում, մաքսիմում երեք օր: Երկու գիշերից ավել առանց նրանց չեմ անցկացրել:

Ձեր երկրորդ բալիկի ծնունդը հետաձգում էիք, ո՞րն էր պատճառը, գուցե կարիերա՞ն:

-Ուզում էինք երկրորդ բալիկ, հետո եղավ առաջարկ աշխատանքային, հետո ևս մեկը, ու պահը չէր հասունանում: Միայն կարիերան չէր պատճառը: Տարբեր փոքրիկ-փոքրիկ պատճառներ էին նպաատում, այդ թվում՝ աշխատանքային փոփոխություններ: Պահը հասունացավ, և դա եղավ:

Ի՞նչ եք անում, որպեսզի Ձեր ուշադրությունը հավասարապես բաշխվի երեխաների միջև:

-Դա թերևս ամենաբարդն է, որովհետև փոքրերիս խնամքը ենթադրում է ավելի շատ ժամանակ: Նկատում եմ, որ մեծիս ավելի քիչ ժամանակ եմ տրամադրում, այսինքն՝ ինչին նա սովոր էր մինչ երկրորդ բալիկիս ծնվելը: Հիմա մենք շատ քիչ ենք երկուսով փախչում, թատրոն, կինո գնում: Բայց մի երկու տարի հետո ամեն ինչ կընկնի իր տեղը:

10 օրական  Ձեր 2-րդ երեխայի հետ կարողանում էիք գնումների գնալ, երեխաների մեծանալուն պես այդ գործն ավելի՞ է բարդանում:

-Ինչ խոսք…(ծիծաղում է)։ Մեզ համար փորձություն է երեք երեխաների հետ գնումների գնալը, բայց մենք շատ համարձակ ենք և շատ հաճախ ենք ամեն ինչ կազմակերպում բոլորով: Ուղղակի ամուր նյարդեր, նրանց լեզուն հասկանալ, ինչ-որ բանով շեղել է պետք: Վերջում, իհարկե, ուժասպառ ենք վերադառնում, սակայն լավ ժամանակ ենք անցկացնում:

-Մի առիթով ասել եք, որ կինը պիտի իմաստուն լինի, ի՞նչ եք արել կամ անում այդպիսին լինելու ու մնալու համար:

-Կարելի է ասել` կինը իմաստուն ծնվում է, հետո մայրիկի օգնությամբ, մամային տեսնելով որոշ հմտություններ սպունգի պես կլանում է: Սա շատ կարևոր հատկանիշ է. նա է երջանիկ լինում, երջանիկ են լինում իրեն շրջապատող մարդիկ:

Ինչպե՞ս եք ինքնակրթվում և ե՞րբ:

-Ցավոք ժամանակ շատ չեմ կարողանում տրամադրել: Համացանցը ամենօգնող տարբերակներից մեկն է. լսած եզրույթի, բառի, ամեն նորի մասին վայրկյանի ընթացքում կարողանում ես տեղեկություն գտնել: Վերլուծություններ եմ կարդում: Ընթերցանությունը չեմ ուզում ասել, որ  ինքնակրթության տարբերակ է, որովհետև չեմ սիրում մասնագիտական գրականություն կարդալ, գեղարվեստական գրականություն, ու վերջ:

Ի՞նչ չի տվել ձեզ ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը:

-Ինչ կուզեի տված լիներ: Կուզեի ավելի շատ գործնական հմտություններ ստացած լինեի, բայց սա էլ մեր մասնագիտության առանձնահատկություններից է, որ դու նույնիսկ առաջին կուրսից  կարող ես ստանալ ցանկացած տեղում: Իմ ուսանելու տարիներին կային մոնտաժային, նկարահանման հնարավորություններ, մեծ տեսախցիկներ, որոնք միայն ուսիդ դնելը փորձություն էր, բայց, եթե ուզենայիր, կօգտվեիր:

Մայրիկների ակումբից հեռացաք, սկսեցիք լուրեր վարել, չէի՞ք փոշմանել տեղափոխության համար:

-Չէ: Նախ եղավ որոշակի դադար՝ կես տարի, հասկանալու  համար՝ ո՞րն է լինելու հաջորդ քայլս: Հայտնվեցի առավոտյան ծրագրում, որ նեյտրալ զոնա է, որը նաև մաքրում է նախորդ իմիջդ: Առիթ էր ուղիղ եթերում աշխատելու: Հետո նոր տեղափոխվեցի լուրեր: Չեմ փոշմանել, որովհետև սիրում եմ այս ոլորտը, շատ սովորելու բան ունեմ: Ինձ տեսնում եմ առաջիկայում լուրերում:

Լուրերի մեկնաբանի դերում Ձեզ կարճ ժամանակ տեսանք, հիմա էլ միջազգային լուրեր եք ներկայացնում, Ձեզ կոմֆո՞րտ եք զգում այս կերպարում:

-Շատ կոմֆորտ եմ զգում, սա էլ ինձ համար նոր ոլորտ էր, որը օր օրի բացահայտում եմ: Հնարավորություն է տալիս գրելու, լրագրողական հմտությունները զարգացնելու:

Ինչպե՞ս եք հագուստ ընտրում, լուրերում Ձեր փոխարեն էին ընտրում, չէի՞ք վիճում խորհրդատուների հետ:

-Հանրային հեռուստաընկերությունը ունի ոճաբան, ոճաբանի օգնական, և մենք միասին քննարկում ենք: Լրատվականում որոշակի կերպար կա արդեն: Ընտրությունը միասին ենք անում, և բնականաբար, իմ կարծիքը առաջին տեղում է:

Նշել եք, որ լրատվական դաշտում նշաձող եք սահմանել, ո՞րն է այդ նշաձողը:

-Պրոֆեսիոնալիզմի մակարդակը, ոլորտում շատ ամուր կանգնած լինելը: Այս բոլորի մաքսիմալ կատարյալ որակն է նշաձողը, որը կարող է լինել լրատվության ոլորտում կամ օրինակ ռադիոյում:

Հարցազրույցը՝ Միլենա Մովսեսյանի

2-րդ կուրս

Կիսվել